Congostroom

Het bootavontuur begon op 23 juli. Na een paar dagen uitgerust te hebben van Bas-Congo en geprofitteerd van wat belgische bieren ter ere van de nationale feestdag ging ik op zoek naar een geschikte boot om de trip van Kinshasa naar Kisangani aan te zetten. De eerste haven die ik binnenwandelde, daar had ik al onmiddelijk prijs. Ik dacht dat ik de ideale boot ahd gevonden. Ze waren bereid om een ruimte voor mij te voorzien die ik op slot kon doen, het vertrek was gepland voor 27 juli en anders 28 juli, het zou slechts 15 dagen duren tot in kisangani enz. Het leek te mooi om waar te zijn en dat was het dus ook natuurlijk. Vanaf 27 juli werd het vertrek telkens 2 dagen uitgesteld en uiteindelijk heb ik de haven in Kinshasa verlaten op 9 augustus. De belofte dat er voldoende plaats op het dek ging zijn om mijn hangmat op te hangen werd ook niet meer nagekomen natuurlijk. Tegen dat we eindelijk vertrokken waren, waren de 2 vlotten die door een duwboot werden voortgedreven zo overvol dat het zelfs praktisch onmogelijk was om je te verplaatsen maar dat hoort erbij op de Congostroom.


De euforie van het vertrek was van korte duur. Na een dag varen werden we gedropt op een eilandje midden in de congostroom want er was blijkbaar een probleem met de propeller van de duwboot. ipv 4 grote propellers was er slechts 1 kleine aanwezig. We hadden dus niet genoeg snelheid. Zoals gewoonlijk werd elke dag aangekondigt dat de volgende dag er een oplosing zou zijn. We hebben intotaal een week Robinson gespeeld op een onbewoond eiland alvorens de duwboot ons terug is komen oppikken. Zoals je op de foto kan zien is de boot nogal goed beladen en in dit geval zijn meer dan de helft van de passagiers al aan land.

Tot Mbandaka duurde het voor mij 25 dagen voor een trip die normaal 7 dagen in beslag neemt. Daar aangekomen heb ik dan ook beslist om van boot te switchen. Gelukkig heb ik daar een veel betere gevonden. Mbandaka zelf is trouwens een gezellig stadje bevolkt door fietstaxi's. Ik werd er geweldig ontvangen door een paar jonge expats en zij heben ervoor gezorgd dat ik terug de kracht had om verder dooor te reizen. Wat een pizza en een feestje met westerse muziek allemaal niet kan doen ;-)

Dit is dan de nieuwe duwboot die ik heb gevonden. k had geen 'kajuit' meer, maar gelukkig was ik niet de enigste 'mondele' op de boot. Er was een australische aanwezig die over land van Marokko was gekomen. Hierdoor was er altijd iemand om een oogje in het zeil te houden op de bagage. En het duurde niet lang alvorens we onze buren beter leerden kennen. Het nieuwe vlot was naar mijn kennis ook heel ruim en absoluut niet zo overladen als mijn vorige boot. Veel leuker en relaxter.

Als je je vanaf je boot wil verplaatsen, dan ben je aangewezen op de watertaxi's. De meeste fittnesfreaks hebben nog wel wat werk als ze de chauffeur ervan willen benaderen :-)

een stel gelukkige varkens op een kwekerij in de buurt van Mbandaka.

Lang verhaal kort: na 43 dagen ben ik uiteindelijk aangekomen in Kisangani. Hier ben ik Patrick en zijn vrouw tegengekomen die me wederom met open armen ontvangen hebben zoals je het enkel in afrika tegenkomt.

Het internet heeft hier zoveel kuren en de stroomverbinding ook dat ik het hierbij laat. Het heeft me een klein fortuin gekost om dit al online te krijgen en een volledige dag. Als ik een betere verbinding vind, dan krijg je meer info.

Van hieruit gaat het richting Beni en Mutwanga om de Rwenzori te beklimmen.

Tot een dezer.

Muzungu Jonas