de foto's van Bas-Congo

Zoals beloofd, hieronder de foto's van Bas-Congo. Een heel kleine selectie, want het internet is hier lekker traag.


De kathedraal in Matadi. Je ziet ook direkt dat de asfaltwegen al zijn uitgevonden in Bas-Congo en dat het mogelijk is om je met een gewone wagen te verplaatsen. Er waren zelfs kraampjes met toeristische prullen naast de kathedraal. Nooit gezien in Congo.

De genietroepen van het leger tijdens de parade voor de congolese nationale feetdag in matadi. Let vooral op de betonmixer die ze meesleuren en die een groef heeft getrokken in het straat over de volledige lengte van de optocht.

De haven en de heuvels van matadi. Van veraf had het iets weg van zuid-europa. Allesinds een geweldige stad Matadi.

De INGA dam. Naar hun eigen zeggen de grootste ter wereld, moesten alle turbines werken, wat ze natuurlijk niet doen. Zeer groots en impressionant was het wel.

De eerste kerk van Congo die stond nog recht in Boma. Ze was volledig opgetrokken uit ijzer. Een prefap kerkje dat in Belgie gemaakt is en dan verscheept.

Waarschijnlijk een van de grootste projecten van het CTB in Congo. Ze zullen er daar hun top ingenieurs voor op hebben afgestuurd.

De speedboot die mij van Boma naar Banana bracht. ( Dank u RVM!!) Het was lekker relaxen op de congo-stroom tussen de Congolese en Angolese jungle.

De oceaan in Muanda. Zowat het meest westelijke punt van Congo dus van hieruit gaat hen enkel oostwaards.

De grootste en oudste boom van het WWF reservaat in Luki. volgens de lokale mensen zijn er magische krachten aan verbonden, maar daar heb ik nog niet veel van gemerkt. Misschien vraagt dat wat tijd zoals de meeste dingen in Congo.

Het groot seminarie van Muyiti. werkelijk een prachtig gebouw die de grootste bibliotheek huisvest die ik tot nu toe ben tegengekomen.

De watervallen van Zongo en tevens mijn laatste stopplaats in Bas-Congo. Hierna ging het terug naar Kinshasa om een boot te versieren naar Kisangani.

Van Muanda tot Kinshasa

De laatste keer dat ik jullie berichtte was vanuit de luxe van een hotel in Muanda. Zowat het meest westelijke dorp de naam waardig in Congo RDC. Nu ben ik al terug in Kinshasa, maar de terugweg was zeer interessant!! Ik heb het telkens in kleine etappes gedaan om zoveel mogelijk te kunnen zien van Bas Congo.



Deze keer ben ik niet met de speedboot teruggekeerd vanuit Muanda naar Boma maar met de boot die het onderhoud van de boeien doet. Lekker relaxed, 4 uurtjes varen stroomopwaards. En onderweg werd ik getrakteerd op een portie verse vis die heerlijk gegrilled was. Wat een feest!



Eens in Boma heb ik al de interessante plekjes van de stad eens aangedaan:

- de Baobab waar Stanley overnacht zou hebben

- het eerste gouverneursgebouw van Congo

- een monument voor het eerste militaiure kamp

- het huis van Kasa-vubu

- de eerste auto's van Congo

- het hospitaal croix-rouge

- de school IBEM

- het eerste kerkje en de kathedraal

- het kerkhof van de pioniers

-....



Interessant en leuk om eens te zien. Het was ook prachtig weer wat het een leuke wandeling door de stad maakte.



Na Boma heb ik koers gezet naar het WWF natuurreservaat van Luki. Vanuit Boma was het een half uurtje rijden vanachter op een vrachtwagen en dan werd ik aan een zandweg gedropt. 7km wandelen naar het basecamp van het reservaat en het was verdomt heet toen. Maar op zich was die wandeling al wel mooi. Aangekomen heb ik eerst 2uur gewacht op de chef want doordat ik een verkeerd telefoonnummer had kon ik ze niet verwittigen van mijn komst. De eerste dag een korte rondleiding met wat uitleg over het doel van het natuurreservaat. Allemaal zeer interessant maar ik moest er vroeg in om klaar te zijn voor de volgende dag. Dan stond er namenlijk een stevige wandeling door het 'oerwoud' op het programma. 8uur gewandeld langs rijstvelden, cacaoplantages, koffiebonen, uitzonderlijke planten, maar vooral heel veel insecten en bomen. Met een machete ging mijn gids mij voor en dat was meer dan nodig om door de begroeiing te geraken. Na Luki heb ik terug koers gezet naar Matadi en mijn vrienden Noko en Kamba aldaar.



Na een paar dagen rust in matadi en een bezoekje aan de plekjes die ik nog niet ontdekt had, zette ik koers naar Kwuli Ngongo. Daar wachte een vriend van Noko mij op, een seminarist bij de naam Abé Daddy. Zeer vriendelijke mens die dankzij zijn connecties bij de suikerfabriek mij direkt eenbezoekje kon versieren. 5uur lang heb ik heel het proces van suikerriet tot geraffineerde suiker doorlopen met een ingenieur als persoonlijke gids. Kheb er veel bijgeleerd en het was impressionant. Moest ge ooit in de buurt zijn, is dat zeker de moeite! Van de suikerfabriek heb ik ook een wagen mogen lenen om naar een grot te gaan kijken. Een paar pinten voor de lokale dorpschef ik met een pirogue een tochtje gemaakt. Heel idillisch allemaal.



Van Kwuli Ngongo ging het naar Mbanza Ngungu om de beruchte grot met de blinde vissen ne keer te verkennen. Er zijn 2 grotten, eentje die gewoon imens groot is en naar het schijnt een gangenstelsen van ettelijke honderden kilometers heeft, en een andere die wat mooier van natuurpracht is en die dus de blinde vissen bevat. Het zou de enigste plaats ter wereld zijn met die soort vissen en herhaaldelijke pogingen om ze buiten de grot te kweken zijn mislukt. Eigenlijk valt er niet veel aan te zien aan die vissen, maar de grot was wel mooi. Moest je ooit moeten kiezen om een van de 3 grotten te bezoeken, dan vind ik die van Kwuli Ngongo het meest de moeite waard.


Na Mbanza Gungu naar Kisantu dat wereldberoemd is in Congo voor haar Botansche tuin. Op het hoogtepunt was het een van de belangrijkste tuinen ter wereld met, al naargelang de bron, 3000 à 5000 verschillende planten, bloemen, bomen, kruiden,... Jammer genoeg hebben de vele onrustige periodes in de congolese geschiedenis ervoor gezorgd dat al wat kon verwijdert worden, ook verwijdert is om te verpatsen. Het blijft een prachtig park dat stilaan terug beetje bij beetje wat van haar oude glorie terugwint. Leuk om eens door te wandelen. In Kisantu zelf valt er voor de rest niet zoveel te beleven. Er is naar het schijnt een kathedraal, maar die heb ik om een onbegrijpbare reden gemist. Wel heb ik een bezoekje gebracht aan het groot seminarie op zo'n 20km van het stadscentrum. Zeer mooi gebouw, dat zal je wel op de foto's zien die ik later wel eens post.


En dan kwam het laatste plekje dat ik wou zien in Bas-Congo, maar ook een van de meest indrukwekkende. De watervallen van Zongo. Van Kisantu ben ik gelift met vrachtwagens en gewone wagens tot een zandweg die nog 50km doorliep tot aan de watervallen. Gelukkig had ik het zo gepland dat het een zaterdag was ik het droogseizoen en ik gokte dat er wel mensen vanuit Kinshasa afzakten om het weekend aan de watervallen door tebrengen. En ik had gelijk. Na een dik uurtje wandelen kwamen er 2 wagens van de VN aan. Toffe mensen die mij niet alleen een lift aanboden, maar in ruil voor mijn reisverhalen ook uitnodigden op hun BBQ! Het werd een weekend vol lekkernijen die ik al lang niet meer ben tegengekomen. Waarvoor dank!! De watervallen zelf zijn ook heel spectaculair. Doordat er recht tegenover een helling licht, stijgt al de mist die van de waterval komt op en is het een gigantische natuurlijke douche. Prachtig!


Nu ben ik terug in Kinshasa sinds zondag-avond en ik ben bij Michael, mijne vaste gastheer, zowaar de eerste toeristen tegengekomen sinds september! Deze avond trek ik naar het feestje op de belgische ambassade (laten we hopen dat er duvel is ;-) ) en binnen een week ofzo stap ik op een boot of een vlot richting Kisangani.


Ik zal mijn best doen om een van de volgende dagen de foto's eens online te zwieren.


Het best ginder en geniet van de Belgische zomer!

Bas-congo deel 3

Is er al iemand eens in angola geweest? Is het De moeite om ne keer de
grens over te steken?.

In muanda boodt die loods,meneer golf india (je kan niet anders dan
van die congolese namen houden), mij een kamer aan in een luxueus
hotel in plaats van een plekje op de grond in zijn eigen huis.
Waarvoor dank! Een bed,stromend water,electriciteit, een tv,... Een
feest! Muanda is de enigste stad van congo die aan de oceaan grenst.
Lekker idillisch. Vandaag een wandeling gemaakt langs een aantal
koloniale huizen en ruïnes en natuurlijk het strand. Morgen hopelijk
met een pirogue het mangrovebos bezoeken en dan met de speedboot terug
naar boma. Misschien zie ik zelfs wat zeekoeien onderweg,wie weet.

Je ziet, het was een opeenstapeling van de juiste man het op het
juiste moment. Eens ik terug in kinshasa ben zal ik wat foto's online
proberen te plaatsen.

Veel plezier ginder in het hoge noorden, en geniet er van dat het voor
een keer warmer is bij jullie dan hier. Het droogseizoen is hier
volop aan de gang wat maakt dat de meeste dagen grijs zijn en iets
frisser dan normaal.

Groeten vanuit het meest westelijke punt van congo,
mondele jonas

--
Een jaartje op zoek naar avontuur in Congo en omstreken.

http://hoeishetmetjonas.blogspot.com
http://commentvajonas.blogspot.com
http://blogs.kabaal.be/jonas

Bas-congo deel 2

En wat nog een grotere verrassing bleek te zijn was dat een van zijn
collegas,noko,een hobbykok bleek te zijn. De eerste avond werd ik
verwelkomt met een stoofpotje van een groot uitgevallen knaagdier
(mongoose of iets gelijkaardig) en het gezelschap van een stel
geweldig gastvrije kerels. De volgende dagen bestonden uit een
bezoekje aan de bezienswaardigheden in matadi, al het papierwerk om de
waterkrachtcentrale van inga te bezoeken, de defile voor de congolese
nationale feestdag,elke avond genieten van de kookkunsten van noko en
uiteindelijk een bezoekje aan inga zelf. Moest je ooit in bas-congo
terecht komen,dan is inga zeker een bezoekje waard. Naar het schijnt
de grootste waterkrachtcentrale ter wereld en geweldig impressinonant!
Mijn broeders waar ik logeerde, want na een paar dagen samen geleefd
te hebben was ik de witte neger, gingen hun vrienden verderop in
bas-congo verwittigen dat ik op komst was.

Met een gedeelde taxi zette ik koers naar boma. Onderweg moesten we
een uurtje halt houden want er waren onderdelen voor inga op weg en
die namen heel de breedte van de straat in beslag. De straten in
bas-congo zijn trouwens van een ongeevenaarde kwaliteit in congo. In
boma werd ik opge wacht door mandela, een vriend van noko. Hij heeft
of een rondleiding door de stad gegeven en bij hem kon ik ook terecht
voor een slaapplaats. Super! Boma is een leuk stadje met oa de baobab
waar stanley overnacht you hebben, het eerste kerkje van congo, de
eerste auto's van congo, de begraafplaats van de pioniers,...

Gisteren heb ik dan alexander gecontacteerd, een 'piloot' en een
andere vriend van noko, die me aan gratis transport van boma naar
muanda kon helpen. Bleek dat piloot eigenlijk havenloods is en hij
beloofde mij een plaatsje in een 'kano rapide'. Was ik aangenaam
verrast dat die kano eigenlijk een luxueuze speedboot was die ze
gebruikten om de loodsen op de containerschepen af te zetten. Dus
100km relaxen in een speedboot tussen de congolese en angolese jungle
op de congorivier. Wordt vervolgd.

Bas-congo deel 1

Ik ben nu een week op rondreis in bas-congo en ik vind het hier
fantastisch. Deels door al de bezienswaardigheden en deels omdat ik
steeds de juiste man op het juiste moment ben tegengekomen. Maar het
begon allemaal in kinshasa.

Ik had via via een telefoonnummer gekregen van iemand die een
busmaatschappij heeft tussen kinshasa en matadi en die ook een
computerwinkel in gombe bezit. Lekker handig, want dan kon ik te voet
op zoek naar een ticket en moest ik mij niet in de taxibusjes wringen
naar milete (de wijk van kinshasa waar de meeste bussen naar matadi
vertrekken). Dus ik bel bill (in het echt billabi) en hij ging de
volgende dag een ticket naar zijn winkel meenemen. Ik daar naartoe en
het bleek een geweldig sympathieke man te zijn die 20jaar in huit
heeft gewoond. Na wat gekeuveld te hebben bood hij mij zelfs een
slaapplaats aan in zijn huis in matadi.

Dus vorige zondag ben ik veel te vroeg opgestaan om de bus te pakken
richting bas-congo. Naar goede afrikaanse traditie vertrok die met 2u
vertraging,maar dat ben ik ondertussen al gewoon. De busrit die
normaal 3a4u in beslag moest nemen is ook uitgelopen tot 7u wegens
wat verkeer onderzei en een platte band maar ook daar niks abnormaal.
Jammer genoeg was de bus vooral bezet door congolese mamas en die
kunnen kakelen zoals een hoop kippen in een kippenkwekerij. Maar het
ergste is dat heel de bus op stelten wordt gezet telkens er een klein
landbouwersdorpje wordt gepasseerd. Want dan moeten ze via de vensters
zo snel mogelijk hun boodschappen doen met als gevolg dat er al snel
geen plaats meer is om je benen kwijt te geraken. Maar ook dat is
niets nieuws onder de zon.

Eens ik in matadi was aangekomen was ik aangenaam verrast door de
collegas van bill. Ik had niet enkel een slaapplaats in zijn huis maar
zowaar een eigen kamer met een dubbel bed en muskietennet,stromend
water en elektriciteit. Allemaal luxe die ik al lang niet meer was
tegengekomen,zeker niet allemaal te samen. En wat nog een grotere
verrassing bleek te zijn was... Wordt vervolgd